به گزارش خبرگزاری سلامت، معصومه صالحی در گفتوگویی با بیان اینکه سپتامبر ماه «آلزایمر» شناخته میشود، اظهار کرد: ۲۱ سپتامبر، روز جهانی پیشگیری از آلزایمر است. آلزامیر یک بیماری پیشرونده است که ارتباط تنگاتنگی با سالمندی دارد. آلزایمر نه تنها مشکلات متعددی برای فرد مبتلا ایجاد میکند، بلکه مشکلات متعددی برای خانواده آنها نیز به همراه دارد. با توجه به اینکه آلزایمر میتواند مشکلات متعددی به همراه داشته باشد، توجه بیشتر به پیشگیری، آموزش خانوادهها و برنامهریزیها حائز اهمیت است.
او با بیان اینکه حدود ۲۵ سال از زمان تاسیس انجمن آلزایمر ایران میگذرد، افزود: انجمن آلزایمر ایران عضو انجمن جهانی آلزایمر است و در سال ۱۳۸۳ به عضویت انجمن جهانی درآمد. انجمن آلزایمر ایران وظیفه خود میداند که همراه با جهان در زمینه اطلاعرسانی و آگاهیرسانی درباره این بیماری فعالیت کند.
سالمند شدن جمعیت و خطر افزایش آلزایمر
مدیرعامل انجمن آلزایمر و دمانس ایران با بیان اینکه ایران در مسیر سالمندی قرار دارد، گفت: براساس روند فعلی جمعیت میتوان گفت سالمندان حدود ۳۰ درصد جمعیت کشور در سال ۱۴۳۰ را تشکیل میدهند. از سوی دیگر، جامعه با مولفههایی مانند کاهش موالید، کوچ جوانان، ازدواج دیرهنگام و دیر بچهدار شدن مواجه است؛ مسائلی که باید در کانون توجه قرار گیرد. اگر به فکر حل این مسائل و مشکلات نباشیم و برای آموزش خانوادهها و متقاعد کردن دستاندرکاران برای قرار گرفتن این موضوع در برنامههای کشور اقدام نکنیم، در آینده با مشکلات بیشتری مواجه خواهیم شد. حدود ۲۵ سال در زمینه پیشگیری از آلزایمر فعالیت میکنیم و دستاوردهایی در این راستا به دست آوردهایم.
ضرورت توجه به پیشگیری از آلزایمر
او درباره ضرورت توجه به «پیشگیری» توضیح داد: براساس سند هفتم توسعه کشور، پیشگیری بر درمان مقدم است؛ بنابراین باید بتوانیم موضوع پیشگیری از آلزایمر و دمانس را در برنامههای کشور جاری کنیم. اگرچه پیشگیری بر درمان اهمیت دارد، اما باید بدانیم به درمان تخصصی نیاز داریم. آموزش در ارتباط با پیشگیری از آلزایمر بسیار اهمیت دارد؛ اگر سالمندان آموزش ببینند که چگونه از خود مراقبت کنند، میتوانیم شاهد کاهش این بیماری باشیم. اگر فردی نیز به آلزایمر مبتلا باشد، خانواده باید آموزش ببیند که چگونه میتواند از پدر یا مادر عزیز خود که به بیماری مبتلا شده، مراقبت کند تا هم بهداشت روانی خانواده آسیب نبیند و هم فرد مبتلا مراقبت مناسب دریافت کند.
آموزش به کودکان در مواجهه با آلزایمر
صالحی درباره ضرورت آموزش به کودکان نیز گفت: آموزش برای کودکان نیز اهمیت دارد تا کودکان درگیر موضوع شوند و سالمندان مورد توجه قرار گیرند. این ارتباط عاطفی سبب میشود فضای امنتری در خانواده شکل گیرد. انجمن آلزایمر ایران، مقالهای درباره آموزش کودکان در مواجهه با آلزایمر دارد و این مواجهه به یک الگوی جهانی تبدیل شده است.
تبعات سنگین آلزایمر برای مبتلایان و خانوادهها
مدیرعامل انجمن آلزایمر و دمانس ایران درباره تبعات آلزایمر برای خانوادهها گفت: این بیماری تبعات بسیار سنگینی برای خانواده دارد و برای کاهش مشکلات ناشی از این بیماری تا حد ممکن تلاش میکنیم. اگر فردی به آلزایمر مبتلا باشد، هشت جلسه آموزشی برای مراقبین او به صورت رایگان برگزار میکنیم. همچنین جلسات ماهانه کافه دمانس یا کافه آلزایمر برگزار میشود؛ کارشناسان ما با مراقبین، خود بیمار و خانواده در این جلسات به عنوان نوعی کارِ گروهی کار میکنند.
صالحی با بیان اینکه بیش از ۵۵ میلیون نفر در جهان به آلزایمر مبتلا هستند، توضیح داد: با توجه به تعداد سالمندان کشور میتوان گفت حدود یک میلیون و ۵۰۰هزار نفر مبتلا به آلزایمر در ایران حضور دارند. متاسفانه، الگوی ابتلا به آلزایمر پس از پاندمی کرونا تغییر کرده و شاهد ابتلای افراد ۵۰ سال و حتی کمتر از ۵۰ سال به این بیماری هستیم. پیش از تغییر الگوی بیماری، افراد بالای ۶۰ تا ۶۵ سال به آلزایمر مبتلا میشدند. با توجه به الگوی تغییر بیماری، افراد بین ۴۵ تا ۵۵ سال در میان مراجعهکنندگان به انجمن حضور داشتند و میتوان گفت حدود ۴۰۰ نفر در کشور به پیشآلزامیر مبتلا هستند.
او درباره علل تغییر الگوی آلزایمر توضیح داد: تغییر الگوی بیماری آلزایمر میتواند به دلیل اضطرابها و استرسهای دوران پاندمی کرونا باشد. ارتباطهای خانوادگی در دوران کرونا کاهش یافت و بسیاری از سالمندان و جوانان تنها زندگی میکردند. همچنین خانوادهها به دلیل محدودیتهای بهداشتی کمتر میتوانستند به خانه پدر و مادر خود بروند. تغییر الگوی آلزایمر فقط محدود به ایران نمیشود و در تمام دنیا وجود دارد.
صالحی درباره ضرورت تشخیص زودهنگام آلزایمر توضیح داد: برنامه جهانی درباره تشخیص زودهنگام آلزایمر در دسترس است و حدود ۲۹ کشور این برنامه را اجرا کردهاند و برخی کشورها نیز در مسیر اجرا قرار گرفتهاند. مجوز اجرای این برنامه را دریافت کردهایم و با همکاری دانشگاههای علوم پزشکی تهران، ایران، شهید بهشتی، توانبخشی و مازندران در حال اجراست.
منبع
